Kısa Kısa Askerlik Hatıraları – 2

KBRN (Kimyasal-Biyolojik-Radyoaktif-Nükleer) timindeyim. Üzerimize tulum gibi bir şey giyiyoruz, ayaklarımızda bot kılıfları var. Tulumun ayrıca başlığı da var. Eldiven ve acil durumlar için gaz maskesi de yanımızda. Tulum öyle bir şey ki, giyilmesine giyiliyor, ama tek kişi üzerindeki tulumu çıkartana kadar 2 kilo veriyor.

Eğitim alıyoruz. Başımızdaki astsubay (isim vermiyorum :)) “Karşımızdaki dağlara atom bombası atıldı, ne yapacaksınız?” dedi. Ben de toyum daha, çalıştığım askeri bilgi ile cevapladım: “Geleceğe yöne sırtımızı dönecek şekilde yere uzanır, başımızı korur, ayak topuklarımızın hafif yukarı kaldırarak vücudumuzu koruruz” dedim. “Ulan ne cevap verdim ama” diye düşünürken, astsubay “Yanlış” dedi. “Atom bombası atıldığında bir b.k yapamazsın, ben sizin yerinizde olsam sigaramı yakar manzaranın keyfini çıkartırım, nasıl olsa birkaç saniye sonra öleceksiniz” dedi. Her şeyin standart askeri bilgi olmadığını o gün anladım :)

Kısa Kısa Askerlik Hatıraları – 1

Bir anda ortaya atılan bir söz dilden dile dolaşıp size farklı bir şekilde dönebilir. Faaliyetlerden dolayı çok fazla televizyon izleyemez, gazete okuyamazsınız. Radyo zaten yasaktır (yerine göre değişebilir). Böyle “kolpa haberciliğin” son noktasını askerliğimin 2′nci ayında yaşadım. Bir habere göre Hayko Cepkin ölmüştü. Daha toyuz tabii, her söylenene inanmamamız gerektiğini bilmiyoruz. 1 ay boyunca Hayko Cepkin öldü diye dolandık. Sonrasında gazetede şans eseri haberini okuduk da ölmediğini anladık :)